kutamaya.

inuulan ako ng palaso.

sinalag ko gamit ang mga kamay ko para 'di matamaan ang aking ulo.

dumaloy ang dugo, sa aking noo, pababa sa pisngi, sa leeg. ang dugo ng aking mga kaawa-awang kamay.

masakit. mahapdi. ngunit tiniis ko.

tiniis ko hanggang sa humupa ang pagsugod ng mga palaso.

nanghihina, yaong mga kamay na kusang nalupaypay.

lumuhod ako at gulat sa tumambad sa akin.

hinihintay lamang pala ako ng kutamayang marahil ay nananahimik

ngunit siyang sumusumbat sa 'king kahangalan.

pagkat kanina lang ako'y nagtatapang-tapangan.

hinarap ang kalaban ng mag-isa't walang alinlangan.

kaya heto, kamay ko, panu pa bubuhat.

sa kutamayang siyang napakabigat.

mabigat kung tutuusi'y ang dulot naman.
ay proteksyon, kaligtasan, kapayapaan ng isipan.

_________________________________________________________________

tsk., emo naman netoh.,